Κύριε διευθυντά
Ο κ Γ. Μπαμπινιώτης σε συνέντευξη στην “Καθημερινή” έφα, “Σήμερα το σχολείο είναι άχρηστο. Τα παιδιά όταν αποφοιτούν δεν θυμούνται τίποτα. Η οικογένεια έχει την αντίληψη πως όταν το παιδί μπει στο πανεπιστήμιο πετυχαίνει την απόλυτη καταξίωση. Πρόκειται για ένα χονδροειδέστατο λάθος. Η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει ακυρώσει την παιδευτική λειτουργία του λυκείου το οποίο παρέχει τη γενική μόρφωση. ...Δεν έχουμε ανάγκη από περισσότερα πρότυπα αλλά από καλύτερα Δημόσια Σχολεία.” Συνήθως δεν συμφωνώ με τις απόψεις του κ. Μπαμπινιώτη, αλλά εδώ “συνάδω”. Με επιστολή μου (5/2/2025” σε ανάλογη κριτική για εξετάσεις εισαγωγής στα πρότυπα καταλήγω “Μήπως είναι καλλίτερος ο κλήρος; Είναι ένα ερώτημα που χρήζει απαντήσεως”. Με τις εξετάσεις (διαγωνισμούς) από το σύνολο των μαθητών επιλέγουμε ένα ποσοστό 5% για να διαμορφώσουμε την ελίτ και αφήνουμε το υπόλοιπο στο έλεος της τύχης του. Υπηρέτησα στη μέση εκπαίδευση από τη δεκαετία 1950, σε τμήματα 70-80 μαθητών και τελευταία 30-35 μαθητών. Μεταξύ των 30 θα βρίσκονται δύο τρεις που παρακολουθούν και διατυπώνουν ερωτήσεις, Έχει την ευκαιρία ο διδάσκων να υπερβεί τον τυφλοσούρτη του σχολικού βιβλίου και να αναφερθεί σε κάτι επιπλέον. Αν πάρουμε αυτούς και τους στείλουμε στα πρότυπα ή στα κολέγια, απορφανίζονται οι λοιποί, λιμνάζει η τάξη και χάνουν την ευκαιρία οι λοιποί να μάθουν κάτι παραπάνω. Όμως,ποιος είναι ο σκοπός της εκπαίδευσης: Να να ξεχωρίσουμε και να επιλέξουμε ένα μικρό ποσοστό ταλαντούχων μαθητών ή να ανεβάσουμε κατά δύναμιν το επίπεδο του συνόλου του ελληνικού λαού;