οι αστυνομικοί που έγιναν της καρδιάς μας

Κύριε διευθυντά

Δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες να χαιρόμαστε την “καλή διαγωγή” των Αστυνομικών και των λοιπών Δημοσίων Υπαλλήλων, εν γένει. Όταν όμως συμβαίνει μία ευχάριστη συμπεριφορά, καλό είναι να την επισημαίνουμε και να λέμε τον καλό λόγο μαζί με τις ευχαριστίες μας. Πρόσφατα με τη σύζυγό μου, επισκεφτήκαμε το Αστυνομικό Τμήμα της Ραφήνας για ανανέωση ταυτοτήτων. Λίγα λεπτά χρειάστηκαν για ενημέρωση σχετικά με τα παράβολα και τα λοιπά έγραφα. Μας όρισαν συνάντηση μετά δύο εβδομάδες να τα καταθέσουμε. Μισή ώρα για δακτυλικά αποτυπώματα και φωτογραφίες επιτόπου. Επίσκεψη μετά δύο εβδομάδες για παραλαβή των ταυτοτήτων. Όλα αυτά σε φιλικό περιβάλλον που θύμιζε μία συνηθισμένη πολιτική δημόσια υπηρεσία ήρεμη και χωρίς “ενστόλους”. Πρόσωπα χαρούμενα πού δεν θύμιζαν τους “χωροφύλαξ και αστυφύλαξ” που γνωρίσαμε κατά τα μέσα του 20υ αι. Τότε τα όργανα της τάξεως, στις λεγόμενες “Νέες Χώρες” (Βόρειο Ελλάδα) φέρονταν σαν κατακτητές προς ιθαγενείς και όχι ως προστάτες. Ανάλογο φιλικό κλίμα συναντήσαμε και στο Αστυνομικό Τμήμα της Αγίας Παρασκευής όπου ανανεώσαμε τα διαβατήρια τον προηγούμενο χρόνο. Οι αστυνομικοί μας έδωσαν τις ευχές τους για “Καλό ταξίδι”. Τους ευχαριστούμε.