Κύριε διευθυντά
Με τον τίτλο “Η δυτική γυάλα” (“Κ”, 14/4/2024) υποθέτω πως εννοείτε ότι το “οικοδόμημα” της δύσης, Ευρώπη και ΗΠΑ, αποτελούν μια εύθραυστη “γυάλα” (λίγο πιο δυνατή από μια σαπουνόφουσκα) έτοιμη να εκραγεί. Λέτε, ότι το δυτικό αφήγημα θέλει τη δύση να μάχεται ένα “σκοτεινό κόσμο που εκπροσωπεί τον αυταρχισμό και αμφισβητεί το φιλελεύθερο μεταπολεμικό οικοδόμημα. Συνοψίζεται στη φράση “η Δύση και οι υπόλοιποι”, “the West and the rest”. Όμως τί λένε και οι “άλλοι; Όταν βλέπεις τη μάνα να ζώνει το μοναχογιό με εκρηκτικά και να τον ευλογεί με την ευχή “¨Όσους πιο πολλούς μπορείς από τους άπιστους;” Η μάνα πιστεύει πως ο γιος θα πάει στον Παράδεισο με την ευχή της. Ποιο επιχείρημα αντέχει σε αυτό το “αφήγημα”; Όταν η Γκόλντα Μέιρ ρωτήθηκε κάποτε “Πώς θα πάψει ατή η αντιπαλότητα ανάμεσα σε Ισραηλινούς και Παλαιστινίους; απάντησε: Όταν οι παλαιστίνια μάνα αγαπήσει το παιδί της περισσότερο από το μίσος για τον Εβραίο! Ας πάμε στη δεκαετία του '90, οπότε η δύση κέρδισε τον ψυχρό πόλεμο και ως μονοκράτορας ένοιωθε την “αλαζονεία” της υπεροχής έναντι όλων των “άλλων”. Και κυριευμένη από το σύνδρομο της ύβρεως αναμετράται μόνο με τους θεούς. Ας επιστρέψουμε εις τα καθ ημάς. Στην πολιτική ζωή της μικρής μας Ελλάδας..Από τις αλλεπάλληλες νίκες – ήττες του 2019 και δώθε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μήπως, λέω μήπως, αισθάνεται όπως οι ΗΠΑ της δεκαετίας του 1990. Μήπως δεν μπορεί να ελέγξει τα “όνειρά” του; και τα συγχέει με την πραγματικότητα; Διότι, αντιπολίτευση βέβαια δεν υπάρχει, ούτε προς τα αριστερά, ούτε προς τα δεξιά της Ν Δ. Τα κόμματα και κομματίδια, που υπάρχουν ένθεν και κακείθεν της Ν Δ, τρώγονται μεταξύ τους και διεκδικούν την δεύτερη ή τρίτη θέση στην κατάταξη των δημοσκοπήσεων!. Δεν έχουν καιρό ούτε δυνάμεις να τα βάλουν με τον Μητσοτάκη. Τελικά ο μόνος αντίπαλος είναι ο ίδιος ο εαυτός του. Και αυτόν μόνο ο ίδιος μπορεί να τον τιθασεύσει! Αλλά προς τούτο πρέπει να σοβαρευτεί.